چهلچراغ (26) شب شكن !..




........................................................

....................................................................

امشب يك كاري كردم نميدونم درست كاري انجام دادم يا نه ؟

**********************************************

به خدا سوگند ، سزاوار رويشيم ..

واي از وقتي كه در حال زندگي مي كنيم ، اما تمام حرفهايمان از گذشته

است . آنوقت آدم مثل احساس نم زده اي ! است كه نمي تواند بپرد . و يا نان بياتي كه ديگر

بدرد خوردن نمي خورد . آنوقت بهتر است آدم عينكش را پشت سرش بزند !

نمي دانم نگاه تو كدام سو است ؟ من خيلي به رد پايم علاقه ندارم . ردپا ، تنها وقتي برايم

عزيز است كه مسير مرا نشان دهد . ردپا آنوقت نشان يك آغاز خوب و هدفمند است .

حتي رودها هيچگاه فعل گذشته را صرف نمي كنند ! براي همين با صداي امواجشان هميشه

مي خوانند : مي رويم ........ خواهيم رسيد .......

اشتباه آنانكه به خطا مي روند تنها در انتخاب غلط مسيرشان است و گرنه ـ اگر خوب بفهمند ـ

راه را عوض مي كنند .

در اين دنياي وا نفسا !! كه سياهي مي بارد و براي يافتن چراغ هدايت بايد مراقب سوسو زدن

آن بود ، محتاج كساني هستيم كه سمت و سوي خدايي را نشانمان مي دهند . خورشيد

هاي درخشان كهكشان راه هدايت ، مانند حسين (ع ) كه شب شكن است و

فاطمه (س ) كه با هر صاحب دلي همراهي مي كند .

امشب را با نام مطهرشان نورباران مي كنيم و به دعاي توسل پناه مي بريم :

يا وجيهه عندالله اشفع لنا عند الله .........

توسل به آنان ، ويزاي ورود به سرزمين مقدس قرب خداست . توسل مقبول .

حال تامل كن :

چرا ما محتاج توسل
به اهل بيتيم (ع )؟

عمه خانوم ...



eli _a_kop

[ خانه | آرشيو | پست الکترونيکي | پرشين بلاگ ]